The Bodhisatta as a Truthful Monkey

သစ္စာရှိသော မျောက်

ရှေးရှေးတစ်ခါက ဂင်္ဂါမြစ်အနီးတွင် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိသည်။ ထိုသစ်ပင်ကြီးတွင် မျောက်အုပ်ကြီးတစ်အုပ် နေထိုင်သည်။ ထိုမျောက်အုပ်၏ ခေါင်းဆောင်မှာ မဟာကပိ ဟု အမည်ရသော မျောက်ဖြစ်သည်။ မဟာကပိသည် အလွန်ဉာဏ်ပညာထက်မြက်ပြီး၊ သစ္စာတရားကို အလွန်လေးစားသူဖြစ်သည်။ သူ၏ အမွှေးအတောင်များသည် ရွှေရောင်တောက်ပပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများသည် ကြယ်ကဲ့သို့ စိန်ပြောင်နေသည်။

တစ်နေ့သောအခါ မဟာကပိသည် မိမိ၏ မျောက်အုပ်နှင့်အတူ ဂင်္ဂါမြစ်ကို ဖြတ်ကူးရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ မြစ်သည် အလွန်ကျယ်ပြန့်ပြီး ရေစီးသန်သည်။ မျောက်အုပ်သည် မြစ်ကို မည်သို့ ဖြတ်ကူးရမည်ကို မသိ၍ စိုးရိမ်နေကြသည်။

“အရှင်မဟာကပိ၊ ကျနော်တို့ မြစ်ကို ဘယ်လို ဖြတ်ကူးရပါ့မလဲ။ ရေစီးက သိပ်သန်တယ်။ ကျနော်တို့ကို တိုက်စားသွားပါ့မလား” ဟု မျောက်တစ်ကောင်က မေးသည်။ မဟာကပိသည် မိမိ၏ မျောက်အုပ်ကိုကြည့်၍ အောက်ပါအတိုင်း ဖြေကြားသည်။

“အမောင်တို့၊ ငါတို့သည် သစ်ပင်ခက်များကို ဆွဲကိုင်၍ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် မြစ်ကို ဖြတ်ကူးကြမည်။ ငါသည် ရှေ့ဆုံးက သွားမည်။ ငါ့နောက်မှ အမောင်တို့ လိုက်ကြ။ သို့သော် တစ်ကောင်မျှ သစ္စာမဖောက်ကြနှင့်။ ငါ့ကို ယုံကြည်ကြ” ဟု ပြောသည်။

မဟာကပိသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သစ်ပင်ခက်တစ်ခုတွင် ဆွဲကိုင်၍ မြစ်ထဲသို့ ခုန်ချသည်။ သူ၏ သန်မာသော လက်များဖြင့် သစ်ပင်ခက်များကို ဆုပ်ကိုင်၍ မြစ်ကို ဖြတ်ကူးသည်။ သူ့နောက်မှ မျောက်အုပ်သည်လည်း သူ့ကို အတုယူ၍ လိုက်ကြသည်။

သို့သော် မျောက်အုပ်တွင် ဝိကပိ ဟု အမည်ရသော မျောက်တစ်ကောင် ရှိသည်။ ဝိကပိသည် အလွန်မနာလိုစိတ် ထားတတ်သူဖြစ်သည်။ သူသည် မဟာကပိကို အတုယူရန် မကြိုးစား။ မဟာကပိ မြစ်ကို ဖြတ်ကူးနေစဉ်တွင် ဝိကပိသည် သစ်ပင်ပေါ်သို့ တက်၍ မဟာကပိကို အောက်မှနေ၍ ပစ်ခတ်ရန် စီစဉ်သည်။

မဟာကပိသည် မြစ်ကို ဖြတ်ကူးနေစဉ်တွင် ရုတ်တရက် ဝိကပိ၏ ကျောက်ခဲများက မိမိ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ သူသည် အလွန်နာကျင်သော်လည်း သတိလက်လွတ် မဖြစ်။ သူသည် ကျောက်ခဲများ မည်သည့်ဘက်မှ လာသည်ကို ကြည့်၍ ဝိကပိကို မြင်သည်။

“ဝိကပိ၊ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ငါ့ကို ပစ်ခတ်ရတယ်လို့?” ဟု မဟာကပိက အော်သည်။ ဝိကပိသည် မိမိ၏ အပြုအမူကို မရှက်။ “ဟားဟား! မင်းက အလွန်ဆိုးရွားလှတဲ့ မျောက်ပဲ။ ငါက မင်းကို သတ်ပစ်ချင်လို့” ဟု ဝိကပိက ပြန်ပြောသည်။

မဟာကပိသည် ဝိကပိ၏ စကားကို ကြား၍ အလွန်စိတ်မကောင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ မျောက်အုပ်ကို စောင့်ရှောက်နေသည်။ သူသည် ဝိကပိကို အပြစ်ပေးရန် မကြိုးစား။ သူသည် မိမိ၏ သစ္စာတရားကို စောင့်ထိန်းလျက် မြစ်ကို ဖြတ်ကူးသည်။

မဟာကပိသည် ကမ်းခြေသို့ ရောက်သောအခါ ဝိကပိကို မည်သို့မျှ မပြော။ သူသည် မိမိ၏ မျောက်အုပ်ကို စုစည်း၍ သစ်ပင်ပေါ်သို့ တက်ကြသည်။ မဟာကပိသည် ဝိကပိကို ခွင့်လွှတ်၍ နောက်ထပ် အခွင့်အရေး ပေးသည်။ သူသည် ဝိကပိကို သစ္စာတရားနှင့် မိမိ၏ အုပ်ချုပ်ရေးကို လေးစားရန် သင်ကြားပေးသည်။

ဝိကပိသည် မဟာကပိ၏ ကောင်းမွန်သော စိတ်ထားကို မြင်၍ မိမိ၏ အပြုအမူကို ရှက်သည်။ သူသည် မဟာကပိကို တောင်းပန်သည်။ ထိုနေ့မှစ၍ ဝိကပိသည် မဟာကပိကို လေးစားပြီး သစ္စာတရားကို အလေးထားသည်။ မျောက်အုပ်သည် မဟာကပိ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ကြသည်။